प्रलोभन ठूलो थियो, प्रश्न सानो नै रहन गयो। जुन प्रस्तावले आँखा टल्काउँछ, त्यसैले पछि आँसु झार्छ।

मलाई तिमी चाहिँदैन—तिमी बिना पनि म ठीक छु भनेर कहिलेकाहीँ आफैंलाई झुट बोल्छु। तर राति ढोका बन्द हुँदा, त्यो “ठीक छु” सिधै तिमीको आवाजमा टुक्रिन्छ।

मान्छेहरूले भन्छन्—“चुप लाग।” म भन्छु—“म कहिल्यै होइन, मेरो प्रश्न आवाज बन्छ।”

दिलमा तिम्रो तस्बिर थियो, तर के गरौँ नियत पनि साथ दिएन…