हातका रेखाहरूमा भाग्य खोज्दा खोज्दै थकित भएँ, जति नै बलियो गरी समाते पनि खुसीहरू सधैं चिप्लिरहे.....😋💔😱

भाग्यसँग के नै गुनासो गर्नु… उसले केही सुन्दर पल दियो, अनि ती पलहरूलाई सम्झेर बाँच्न सिकायो। 😔💔😂

जिन्दगीले रुवायो भन्दै गुनासो नगर, सायद त्यही आँसु पुछ्दै गर्दा तिमी बलियो बन्न सिक्दैछौ.. 😢❤️ N.b.s..🤣💘

छायाँजस्तो आँखा भएका चियाका कपसँग पनि म डराउँछु—हामी जति नजिक, उति नै चिसो देखिन्छौ। रात परेपछि मात्र बुझिन्छ: यो दूरी त टाढाबाट होइन, विश्वासबाट सर्छ…

मलाई “ठीक छ” भन्न नआओस्—किनकि तिम्रो मौनता सुन्दा मेरो छातीले पनि उत्तर खोज्छ। माया चाहिएको छैन, साथ चाहिएको हो; अनि साथ हराउँदा शब्दहरू पनि टुटेर आवाज मात्रै बन्छ।

स्कूलको गेटबाट फर्किँदा खल्तीमा चिसो महसुस हुन्थ्यो—आधा कपी, आधा सपना। आज एउटै गल्ली छ, तर आवाजहरू हराए; म भने अझै “भोलि भेटौंला” भन्दै हिँड्छु।

मलाई शान्ति चाहिएको होइन—मलाई आवाज चाहिएको छ। भीडले मलाई नाम थोपर्छ, तर मेरो भित्रको बेचैनीले मलाई नचिनिने बनाउँछ।