সৰুসুৰাকৈ বুকুতে বান্ধি থোৱা আকাংক্ষা—তোমাৰ হাতৰ গোন্ধেৰে ডাঙৰ হৈ থাকিবলৈ মই প্রতিদিনেই চেষ্টা কৰোঁ। মই ল’ৰা নহয়েই হ’লেও, তোমাৰ পৰা দূৰ হ’লে মোক “কেনে আছ?” বুলি নহয়—“ক’ত আছ?” বুলি লাগে।

মা’ৰ চকুৰ ৰঙ সলনি নহয়—সময়হে সলনি হয়। মই বেৰুৱা স্কুল বেগ লৈ আহি থাকোঁতে তাই কৈছিল, “তুমি জীয়াই আছা, এইটোই যথেষ্ট।” আজি মোৰ জীয়াই থাকিবলৈ মই তাইক মাত্ৰ এদিনো ক’ব নোৱাৰিলোঁ— “মই গ’লো…।”

মই আপোনাৰ কাষত থকাৰ দেহটো বিচাৰি থাকোঁ—কিন্তু বুকুতহে আপোনাৰ শব্দ নাই৷ পাছফালে ল’ৰা শুৱাই দিলে, তথাপিও মই বেছিদিন একে নিশ্বাসে অপেক্ষা কৰোঁ৷ আৰু সেই অপেক্ষাই মোক শিকাইছে: মৰম দূৰত নহয়, উপস্থিতিত ফাঁক থাকিলেহে লাগে।

no love my best mom

والد کی جیب میں نے ابا کی جیب دیکھی خالی تھی ۔ لیکن میری ہر خواہش پوری تھی ۔ تب سمجھ آیا، دولت جیب میں نہیں، دل میں ہوتی ہے ۔

अच्छा खाओगे तो अच्छे रहोगे, फल और सब्जी में ही असली बल है बच्चों 🍎

💖 माँ की दुआओं में इतना असर है, कि बिगड़ी हुई तक़दीर भी संवर जाती है, जब सिर पर होता है माँ का हाथ, हर मुश्किल राह आसान हो जाती है।

माँ के कदमों में जन्नत है, माँ के आँचल में संसार, जिसने माँ की इज़्ज़त की, उसका जीवन हुआ साकार। ❤️