நான் ஓய்வெடுக்க நினைத்த நாளெல்லாம் நகரம் ‘இன்னும்’ என்று கையை நீட்டியது—இப்போது என் அமைதியும், என் வேகத்தைப் போலவே துரத்துகிறது.

அவர்கள் சொன்னார்கள்: “ஒழுங்காக இருக்கணும்.” நான் பதில் எழுதினேன்: “என் உள்ளுக்குள் கலவரம் இருக்கிறதா—நான் ஒழுங்கை உடைக்கிறேன்.”

She spoke the way a slow evening feels, low and golden, each syllable resting gently before the next, as if the words themselves had learned to be kind.

Jab lafz kam pad jaayein, tab ek Hindi gana sab keh deta hai

Din bhar ki thakan ko chhodo, chand ke aanchal mein aaram karo, shab bakhair 🌙

"Kuch baatein dil mein hi dabi achhi lagti hain, Har baat ko lafzon mein bayaan karna zaroori nahi hota. Kabhi aankhon se padh liya karo haal-e-dil, Kyunki har jazbaat ka koi naam nahi hota."

"Udaas" firta hai muhalle me "Baarish" ka pani, "Kashtiya" banane wale "Bachhe ab "Ishq"kar baithe...!!

dialog Banakar de do Shayar ka