ನಿನ್ನ ನಗು ಹತ್ತಿರವೆನ್ನಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಎದೆ ಮತ್ತೆ ದೂರಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತದೆ—ಪ್ರೇಮ ಅಲ್ಲ, ನನ್ನ ಅಶಾಂತಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹಿಡಿಯಲು ಕಲಿತಿದೆ.

ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ನಾನು ಮೃದು ಆಗೋದಿಲ್ಲ… ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸ್ಟೈಲ್ ಬದಲಿಸ್ತೀನಿ. ಹೃದಯ ಹೇಳುತ್ತೆ “ನಿಲ್ಲು” — ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತೆ “ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ”.

ನಿನ್ನ ನಗು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೌನ ಕರಗುತ್ತದೆ… ಆದರೆ ನಿನ್ನಿಲ್ಲದ ಮರುಕ್ಷಣವೇ—ಅದು ಮತ್ತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಗೋಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾನು ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದನ್ನು “ದೂರ” ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಿಲ್ಲ—ನನಗೆ ಅದು “ಆಶೆ” ಎಂಬ ಉಸಿರು. ನೀನು ಬಾರದಿರಲಿ… ನನ್ನ ಹೃದಯ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ದಾರಿಯನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.