ਮੈਂ ਨਰਮ ਨਹੀਂ—ਮੈਂ ਸਿੱਧੀ ਚਲਦੀ ਤਲਵਾਰ ਹਾਂ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਚੁੱਪ ਹੀ ਅੱਗ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ।

ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ—ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਮੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਦਬੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ: “ਵੰਡਾਂ ਤੇ ਚੱਲ।” ਪਰ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ: “ਵੰਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਅਚੰਭਾ ਕਿਵੇਂ ਬਚਦਾ?”

She spoke the way a slow evening feels, low and golden, each syllable resting gently before the next, as if the words themselves had learned to be kind.

Jab lafz kam pad jaayein, tab ek Hindi gana sab keh deta hai

Din bhar ki thakan ko chhodo, chand ke aanchal mein aaram karo, shab bakhair 🌙

"Kuch baatein dil mein hi dabi achhi lagti hain, Har baat ko lafzon mein bayaan karna zaroori nahi hota. Kabhi aankhon se padh liya karo haal-e-dil, Kyunki har jazbaat ka koi naam nahi hota."

"Udaas" firta hai muhalle me "Baarish" ka pani, "Kashtiya" banane wale "Bachhe ab "Ishq"kar baithe...!!

dialog Banakar de do Shayar ka