Monologueaadiganguly6776 presents

आठवतंय का—जेव्हा आमच्या हातात भिजलेली उन्हं होती, आणि आम्ही “नंतर” म्हणत वेळ वाचवत होतो. पण नंतर आलं… आणि कळलं, ते वेळ नसतं—आपणच बदलतो. म्हणूनच आजही आठवणीत मी हसतो… पण शेवटच्या ओळीत माझा आवाज थांबतो.

A Monologue by Aadi Ganguly

@aadiganguly6776 ·

Related

View all
@sarikakaur4558 · · Quote

A sarikakaur4558 Quote

तुला भेटताना माझं हसू सोपं होतं—पण तुझ्या शांततेनं मला शिकवलं की आश्चर्याची किंमत कधी कधी उशिराने येते… आणि मी उशीरापर्यंत वाट पाहत राहिले—कारण तुझ्या डोळ्यांत “नेहमी” नव्हतं.

Starring @sarikakaur4558

0 comments

No comments yet.