ଚିରିଦିଅ—ମୋ ଭିତରେ ବନ୍ଧା ନିରାଶାକୁ; ଆଜି ଉତ୍ସବ ନୁହେଁ, ଆଗକୁ ଯିବାର ଶପଥ। ମୁଁ ଆଶା ହାତେ ଧରିଛି—ଭଙ୍ଗା ଦିନ ମଧ୍ୟ ଆଲୋକ ହେବ।

तୁମେ କହ—“ଆଶା” ବୋଲିଲେ କେବଳ ଶବ୍ଦ? ନା… ମୋ ଛାତିରେ ଅଗ୍ନିର ନୁହେଁ, ଆଲୋକର ଧଡ଼କଣ ଅଛି। ମୁଁ ପତଳା ଦିନକୁ ମୋଟା କରି ଆଗେଇ ନେଉଛି—ଆଶା ଯେତେ ଭଙ୍ଗୁଛି, ସେତେ ଦାବି କରୁଛି।

Saavn mheene di sangrandh diya aap sb nu bhut bhut mubarka ji Good Afrtnoon Ji😊❤️.

ઉત્તરાયણે ગાલ પર કેરીનો રંગ લગાડ્યો, અને આંખોમાં બાળપણ ઝળહળી ઊઠ્યું, હવે તો મોબાઈલમાં સ્ટેટસ મૂકીએ છીએ, પણ એ ચોરી છૂપી રંગાઈનો મજા ક્યાંથી આવે! 🪁

हास्याच्या दिव्यांनी खोली उजळते… पण आशा हीच खरी रांगोळी—जिथे उराला रंग नसतात, तिथेही ती वाट काढते.

त्योहारक गीत गाएन, दिले चुपचाप टहलक देलक—“आउ, हमर ठेकान में आ जा।” हाथ में मिठाई रहितो, आँखि में नमक आइल; किएक तँ आचरि सभक रंग, ताहि के बिना फीका पड़ैत अछि। ई रात हम गाछी नय, बस तकरा कोमलता देखैत छी—तेँ दर्दो मिठ्ठ लागएत अछि… मुदा केवल उहि क्षण धरि।

শহরজুড়ে রঙিন লণ্ঠন—সবাই হাসছে, কিন্তু আমার হাতে একটা কাঁপা মোমবাতি। আমি ভাবছিলাম, উৎসব মানে আলো; তারপর বুঝলাম, আলোও বুকের ভেতর হারিয়ে যায়।

गली के शमी वृक्षतले दिवास्वप्नानि जर्जर्यन्ते—तिहारो हास्यं आजि “स्मृतिः” इति नाम्ना घण्टनादयति। नवो मुखं आगच्छति, परन्तु पुराणं हृदयम्—तस्य टोले न अद्यापि शम्यति।